Labda Ukaipunguze

Ilikuwa ni siku ambayo Moza alitoka kupokea ela yake ya mchezo, kiasi cha shilingi elfu sitini na nne. Hicho kilikuwa ni kiasi kidogo sana kulingana na mahitaji yote aliyokuwa nayo akilini, kwani alihitaji zaidi kuliko hela anazozipata mkononi.

Moza alifika nyumbani na kuingia ndani mara moja. Alishtuka alipomuona mama yake amekaa sebuleni akiwa taduni, mkono ukiwa shavuni. Kumkuta mama wake akiwa bado katika hali hiyo ya maumivu majira ya asubuhi kulimuonyesha kuwa kulikuwa na jambo baya linaendelea.

Moza alijua tatizo hilo kwa karibu. Mama yake alikuwa akijihusisha na biashara ya pombe za kienyeji vilabuni, lakini mara kwa mara alikumbwa na hasara kwa sababu ya ukosefu wa uelewa wa mahesabu na wateja waliodhulumu.

Akijua hali hiyo, Moza alimkemea mama yake kuhusu mikopo isiyolipwa na matumizi yasiyo ya lazima, akimtaka asizidi kuimarisha hali mbaya ya kifedha ambayo walikumbwa nayo.

Mama Moza alijibu kwa hasira, akimkumbusha Moza jinsi alivyomlea na akakataa ela aliyompa, lakini Moza hakutaka kubishana zaidi na akajikuta akizingatia tu bajeti ya matumizi kwa pesa alizopata.