Jamani Bamkubwa Tamu

Bibi alikuwa akinihimiza nifanye haraka kujiandaa kwa ajili ya safari. Mamkubwa wangu alikuja kijijini kwetu Handeni, Tanga, kumsalimia bibi yangu ambaye ni dada yake mdogo. Ndipo alinikuta nikiwa nyumbani tu. Sikuwa naendelea na masomo wakati huo. Alipouliza, aliambiwa kuwa nilimaliza darasa la saba na nilifaulu vizuri sana, lakini hakuwa na pesa ya kununulia madaftari, uniform au nauli ya kwenda shule. Mama yangu alikuwa mvutaji pombe na alikosa akili, mara nyumbani alikuwa analala klabuni, mimi nilibaki na bibi yangu nyumbani.

Kiukweli, sikuwa najua nini maisha yangekuwa baadae. Mamkubwa alipokuja kutoka Mkoani Moshi kumsalimia bibi yangu, alimvutia sana hali yangu. Alithamini kazi yangu ngumu, akili yangu darasani, na uzuri wangu. Baada ya muda, nilitoka na bibi, na aliponiona mamkubwa, aliniambia, “Kwanini usivae ile gauni niliyokushonea? Unaenda mjini, ujue.”

Mamkubwa alitabasamu na kumuambia bibi, “Mamdogo usijali ndugu yangu. Tunaenda na gari langu moja kwa moja hadi nyumbani. Usihofu, hana mtu anayeangalia mwenzie anavaa nini. Kilamtu yupo busy na maisha yake.”

“Ahaa! Basi sawa. Lakini Sharon, mjukuu wangu, najua huna majuto wala tabia mbaya. Nataka nikusihi usisahau kuendelea kuwa na tabia njema kama ulivyokuwa hapa. Kipenzi changu, mama yako acha naye kwanza, hawezi kukusaidia. Mjukuu shukuru mamkubwa wako alikuja hapa. Hii ni bahati gani, unaanza kusoma sasa nahuma mwanga wa maisha yako uliyekuwa umezimika.”

Alimkaribia mamkubwa na kumshika mikono, naye mamkubwa akajibu, “Usijali mamdogo; ni wajibu wangu kufanya hivi. Huyu ni mwanangu, usihofu, yupo mikononi salama kabisa.”

“Asante mwanangu.”

“Sawa Sharon, weka begi lako kwenye gari kipenzi, kisha ingia haraka maana muda unakimbia.”

“Sawa mamkubwa.”

Niliweka begi langu kwenye gari nikaja nilipinge pia. Mamkubwa aliaga bibi zetu, baada ya hapo akaingia gari na tukaanza safari. Kiukweli, sijawahi kutoka mkoa wangu, nilifurahi sana na safari hiyo, hasa nikitazama miti ikitoweka nyuma, nilibeba furaha kubwa. Tulisafiri kwa muda mrefu na hatimaye tulifika sehemu ya Chalinze, tulisimama kidogo. Mamkubwa aliuliza kama ninahitaji kwenda kujisaidia, nilimjibu hapana.

Yeye alikwenda na aliporudi aliniuliza, “Huitaji chochote, kipenzi? Nikuchukulie soda? Usiniogope?”

“Hapana mamkubwa, niko sawa. Usijali.”

“Basi twende, dereva.”

Dereva alitupeleka Dar es Salaam, ilikuwa saa mbili usiku. Tulifika Mikocheni, pale mamkubwa anaishi. Tulisimama kwenye lango zuri sana. Dereva alipiga honi na baada ya muda mlindaji alifungua lango na kuturuhusu kuingia ndani. Kulikuwa na eneo kubwa hadi karibu na nyumba. Nyumba ilikuwa nzuri na safi, kila kona inakunjwa na vijujuu nzuri kama maua na ukoka. Hakukuwa na tone la mchanga, uzuri ulikuwa wa pekee. Dereva alipaka gari na tukashuka. Mamkubwa aliwaita wafanyakazi wakhe na kuwaambia, “Pokea begi lake msaidie na mpangie chumba chake. Sharon, karibu nyumbani, kipenzi, jisikie upo nyumbani sawa?”

“Asante mamkubwa, nyumba yako ni nzuri sana.”

“Ooh, asante kipenzi.”

Mamkubwa akaingia ndani kuelekea chumbani kwake. Dereva alipelekwa kupaka gari sehemu ya parking. Mimi niliakaribishwa na mfanyakazi wa mamkubwa na kuelekezwa kwenye vyumba. Baada ya muda mfanyakazi alikuja kuinuita.

“Sharon, njoo nikuonyeshe chumba chako sawa?”

“Sawa.”

Niliamka na kumfuata. Alifungua mlango na kusema, “Sharon, hiki ndicho chumba chako kuanzia leo. Kuna kitu unachotaka kuongezwa au kupunguzwa?”

Nilitazama kisha nikajibu, “Nilalala peke yangu chumbani humu, eeh?”

“Ndio, kila mtu ana chumba chake. Usihofu.”

“Mmh, kizuri sana.”

“Karibu Sharon.”

“Asante.”

“Ukitaka kitu nitakuja huko jikoni. Unaweza kuingia bafuni sasa kutumia, taulo ziko pale, chakula pia kitakuwepo hivi karibuni.”

“Sawa.”

“Naitwa dada Mwanaidi.”

“Asante dada Mwanaidi.”

Alitabasamu na kuondoka. Nilishangaa chumba kilikuwa kikubwa na kizuri sana. Kulikuwa na kitanda kizuri, kabati, meza ya vazi na sehemu ya kuweka viatu. Chumba kilikuwa safi na kilikuwa na mapazia mazuri. Niliingia bafuni kuoga na kubadilisha nguo. Baada ya kubadilisha nguo, nilisikia mtu akipiga mlango chumbani kwangu. Nilienda kufungua, alikuwa mamkubwa tayari amehama kuoga na kubadilika. Alivaa tisheti na suruali ya nyembamba, miguuni alivaa slippers nyeupe na alisema, “Kipenzi, twende mezani tukale chakula pamoja. Tunapenda kujumuika wakati wa chakula. Twende basi.”

“Sawa mamkubwa.”

Nilitoka na tukashikana hadi salon ya chakula. Nilipofika, nilikuta Bamkubwa amekaa tayari kuanza kula. Nilisalimia kwa heshima, “Shikamoo.”

“Marhaba, hujambo?”

“Sijambo.”

Mamkubwa akaniambia, “Huyu ni Bamkubwa, Sharon.”

“Nafurahi kukutana nawe.”

“Huyu ni mume wangu, Sharon. Nilikuambia nimekuja nae. Ni mtoto wa mdogo wangu. Mtoto wa mdogo anaishi Tanga, anaitwa Sharon. Sharon huyu hapa ni mume wangu, Bamkubwa.”

Nilitikisa kichwa na Bamkubwa akasema, “Sawa, karibu Sharon, jisikie nyumbani.”

“Asante Bamkubwa.”

Tukaketi na kuanza kula. Nyumbani kulikuwa pazuri kabisa, hata chakula kilikuwa kizuri na kitamu sana. Baada ya kula, Bamkubwa alisimama, akaniaga, akaenda kwanza kulala.

“Usiku mwema Sharon.”

Nilishangaa kwa sababu aliponiondokea, alinibinyia jicho kisha akatoka. Niliijibu kwa hofu kidogo, “Asante, nawe pia.”

Nilianza kukusanya vyombo mezani kuondoa, lakini mamkubwa aliniambia, “Acha hiyo, sio kazi yako. Nenda chumbani kwako ulale. Usiku mwema, kipenzi.”

Alikuja na kuondoka kwa chumba chake na mimi nikainuka kwenda chumbani kwangu kulala. Ingawa nilikuwa najiuliza maana ya kumtazama mume wa mamkubwa na kumzulia jicho hicho, niliamua kutojali na kuingia kulala chumbani kwangu.