BAO TATU ZA MGENI!

Ngurumo na radi vilitawala huku wingu zito likienea angani, dalili ya kwamba mvua ilikuwa itanyesha hivi karibuni—si ya kanuni, bali ya uhakika. Wakati huo nilikuwa nimepumzika baada ya kushuka kwenye basi lilinileta hadi Sumbawanga. Safari ilikuwa ndefu sana, lakini nilishukuru kufika salama.

Kulikuwa na pilika pilika hapa na pale, lakini zilikuwa za kawaida tu, si kama Dar es Salaam yenye pilika zake nyingi na shughuli nyingi. Mienendo mibovu ya watu wa kule haikunisumbua; ilikuwa wazi kwamba sasa nilikuwa Sumbawanga. Nilikuwa nimechoka sana, ilikuwa lazima nitafute mahali pa kupumzika kabla ya kuendelea na safari ya vijiji nilivyotaka kutembelea.

Hali ya hewa ulikuwa tofauti kabisa na Dar. Hii ilinifanya nifungue begi langu, ambalo lilikuwa na nguo chache tu. Nikatoa sweta nikavaa, kwa sababu sikuja na nguo nyingi; nilikuwa naamini sitakaa huko kwa muda mrefu.

Sikukuona sababu ya kuendelea na safari siku ile, kwa hivyo niliulizia mahali pa kupata nyumba za wageni. Nilipata chumba na kulipa kwa usiku mmoja tu, maana kesho ilikuwa lazima niendelee na safari yangu.

Madhumuni yangu yalikuwa kufanya utafiti wa mazingira ya Sumbawanga na vijiji vyake, kwa sababu nilikuwa nikijiandaa kuandika kitabu kinachohusu mazingira na tamaduni za mkoani humo.

Nilipokuwa nikiwaza kuhusu kitabu changu, mlango wangu uligongwa. Nilipoufungua, nilikuta dada mweupe mwenye sura nzuri anasimama. Hakuongea, alinitazama tu kwa macho ya kupumzika.

“Vipi dada!” nilimweleza baada ya kuona kama alikuwa na jambo. Alinitazama kwa macho ya namna ya kawaida tu.

“Safi kaka, nili nilikuwa nikuulizia kama hupendi kulala peke yako. Je, unaona baridi?” alisema. Nilishtuka kwa sababu sikutarajia kuulizwa hivyo. Nilihisi alimaanisha nini, lakini sikutaka kuonyesha nilielewa; nilijua mambo kama haya yalitokea tu Dar, sio mikoa mingine.

“Samahani, sijaelewa unamaanisha nini?” nilijibu.

“Jamani kaka, mbona siwezi kueleweka?” alisema akiwaanza kuinua vazi lake na kuonyesha mapaja yake. Nilishtuka; sikutegemea kufikia hatua hiyo.

“Basi, basi!” nilimzuia. Hakuonyesha sehemu zake lakini hakurudi nyuma pia. Alipoinua zaidi, niliona dalili za uwazi wa sehemu zake.

Macho yake yalielekezwa kwenye zipu yangu, alipogundua kuwa tayari nilikuwa na kinyume imara. “Wow! Niishike basi!” alisema, akinikaribia ghafla akitafuta zipu yangu. Nililazimika kufanya uamuzi mgumu kwa sababu nilijua kingemvunja sheria zangu za kujiepusha na mapenzi wakati wa kazi.

Nilifunga mlango ghafla, nikamuachia dada huyo akiwa katika mshangao mkubwa, haamini kama nimemkataa. Nilijitupa kitandani, nikavuta pumzi ndefu, halafu nikaitoa. Hali ya kinyume changu ilizimia na kurudi kwenye hali yake ya kawaida.

“Duh! Nilijua haya mambo yapo Dar tu, si hapa!” nilijisemea nafsi yangu.

Niliingia usingizini nikiwa sikujua ni kwa kiasi gani nimeamka. Nilipoamka asubuhi, jua lilikuwa limeamka tayari.

Niliruka nikaenda bafuni, ingawa ilikuwa baridi kali, lakini nilijitahidi kuoga ili kuleta mwili wangu kwenye hali nzuri.

Nilichukua begi langu na kutoka. Sikuwa na muda wa kupoteza; nilikuwa na siku tatu pekee nje kabla ya kurudi Dar kuanza kuandika kitabu changu, ambacho nilikusudia kiwe kimsingi kuhusu mkoa wa Sumbawanga.

Nilipotoka, nilikutana tena na dada huyo aliyekuwa akitokea chumba kando na langu. Inaashiria alikuwa amekosa mimi na akaenda kutega mtu mwingine! Aliponiona, alihisi aibu, akainamia chini, mimi nikapita bila kuwasalimia. Mara moja nilichukua bodaboda kwenda kijiji cha Mponda.

Nilipokelewa kwa ukarimu licha ya kutokuwa na mwenyeji. Niliwaeleza sababu ya kufika, wakatoa ushirikiano mkubwa sana.

Nililala pale, kisha kesho noaelekea kijiji cha Kisumba, ambapo nilikuta hadithi ninayokuletea leo.

Kitu cha kwanza kilinishangaza ni mapokezi niliyopewa. Nilikuwa nimefanya tafiti nyingi katika vijiji tofauti, lakini kikiri hili ilikuwa ngumu sana. Hakuna aliyenijali wala kunikaribisha kama mgeni. Nilijitahidi kujitambulisha na kuwachangamkia wenyeji, lakini hawakunijibu kabisa.

Hadi jioni, sikuwa nimepata chochote, hata mwenyeji, kwa sababu kila aliyenifuata alinisikiliza kisha akanipuuza.

Njaa ilikuwa kali na giza limeanguka. Bahati nzuri niliona sehemu ya kununua chakula.

Nilijisogeza nikawaagiza chakula na kuhudumiwa. Niliagiza ugali na maziwa mtindi na kula mengi kutokana na njaa kubwa niliyoihisi.

Baada ya kushiba, swali lilibaki: nitalala wapi? Kurudi kijijini nilikotoka ilikuwa mbali na usafiri mgumu.

Nilihisi kuchanganyikiwa, nikikumbuka hadithi nilizosikia kuhusu Sumbawanga. Nilichoka kabisa. Hakukuwa na gesti wala sehemu za kulala eneo hilo.

Nilijitahidi kuzoea wenyeji, lakini ilishindikana kabisa. Hata hoteli ndogo niliyokuwa nikimilizia ilianza kufunga, na hiyo ilinifanya nione taabu zaidi.

NINI KITAENDELEA? HATIMA YA JACK MAMBO ITAKUWAKOJE?